1 januari 2012
Joepie, vannacht mochten we voor de eerste keer sinds mijn gebroken pootje weer met z'n allen slapen op het bed van baasje en vrouwtje. Daar hebben we direct gebruik van gemaakt. Bessy lag nl aan de kant van baasje, ik tussen hun in en Boris lag aan de kant van vrouwtje. We vonden dit wel heel fijn want met al dat vuurwerk dat we net hadden verwerkt is er niets prettigers dan met z'n allen gezellig slapen in 1 bed.
Gelukkig maar, want nu hoef ik van baasje en vrouwtje niet meer in de bench, ook niet als ze weggaan. Zo begint het nieuwe jaar voor mij wel heel erg fijn.
29 december 2011
We zijn nu 4,5 weken verder. Bibi loopt weer gezellig in de kamer rond. Ze ligt weer heerlijk boven op haar toren, op haar favoriete plekje. De eerste dagen waren we best bezorgd. Vooral als ze eraf wilde, maar Bibi let heel goed op haar eigen pootje. Via de verschillende etages daalt ze weer naar beneden. De drie B's zitten weer heerlijk met elkaar te ravotten, als Bibi meedoet letten we altijd even op of het er niet te wild aan toe gaat. Ze weet ook dat als ze het te gortig maakt ze in de bench gaat. En tja, je moet haar toch een keer laten gaan. We beseffen dat het vroeg is, maar het is een jong poesje dus alles groeit en geneest snel. Vandaag is de echte eerste dag dat we haar laten gaan. Voor ons poezen en kat gezin is dat goed. Ze hebben haar goed opgevangen. Vandaag zelfs zo goed dat ze van twee kanten is geknuffeld na een hele dag samen te hebben gespeeld. Ze liggen met z'n 3'n heerlijk voor de kachel en wij genieten hiervan, 't plaatje is weer compleet.
18 december 2011
Yeah, vanochtend heeft baasje me uit de werpkist gehaald en mocht ik rondlopen door de slaapkamer. Ik heb ze maar fijn geknuffeld en heerlijk hard lopen spinnen. Kon ik overal weer mijn geur aan geven, fijn is dat. Dan ruiken Bessy & Boris ook dat ik er ben geweest. Wel ben ik weer krols aan het worden, maar ze hebben me gisteren toch maar een pilletje gegeven. Dit zodat ik wat rustiger word en baasje en vrouwtjes niet ongerust hoeven te zijn dat ik weer gekke dingen ga doen.
17 december 2011
Jippie, ik mocht even uit de bench. Eerst even in de omgeving alles besnuffelen. Er ligt voor de kachel een plank, baasje en vrouwtje maken hier een kerstdorp. En Boris heeft daar vanochtend lekker zitten spelen met het witte kleed (wat sneeuw moet voorstellen). Ik kon er onder kruipen en tja, dan wil je ook rennen. Dat heb ik gedaan, door de hele huiskamer. Baasje en vrouwtje er achteraan ze zijn wel heel bezorgd hoor, wel lief van ze. Ze willen niet dat ik spring of klim. Toen ontdekte ik de kerstboom, die staat op een tafeltje en tja dan is het hup op het tafeltje en graven in het zand. Heerlijk is dat, maar baasje vond het maar niets en heeft mij snel gepakt. Nu zit ik weer in bench. Maar volgens mij mag ik er straks nog een keertje uit. Wel heb ik Bessy en Boris niet gezien, maar dat geeft niets. Ik kan toch nog niet echt spelen en ben veel te blij dat ik weer mag rondlopen.
Er komen ook weer filpmjes op you-tube!!!!
Bibi's eerste stapjes buiten de bench
9 december 2011
Vandaag contact gezocht met De Tweede Lijn in Wilhelminaoord. We vroegen ons af of er een verband was tussen de plekjes op haar tenen en met de operatie die Bibi heeft gehad. Ik moest foto's maken van haar teentje. Nou, ik kan je vertellen dat dat niet makkelijk is. Want mevrouw mag nog niet rondwandelen. Dus tja, hoe doe je dat. Eerst in de werpkist wat foto's proberen te maken met mijn mobiel. Dat lukte niet. Dus de fotocamera opgehaald. Bibi uit de werpkist gehaald en haar vast gehouden in haar nekvel, want ze mocht niet ontsnappen. Ze mag nog niet springen of klauteren. Maar het is gelukt, mailtje gemaakt, verteld wat er aan de hand is en de foto's erbij gedaan en zoef weg was de mail. En dan is het wachten, want de arts was bezig met een operatie en tja dat kan soms langer duren dan jezelf graag wilt.
Tegen half vier toch maar gebeld en ik kreeg direct de arts aan de lijn. Het had wsl te maken met de spalk die ze een paar dagen om haar pootje heeft gehad (huidproblemen). We moesten ons geen zorgen maken het komt helemaal goed zei hij. Afgesproken dat we antibiotica zouden ophalen bij onze eigen dierenarts. Ook gaf ik aan dat ze inmiddels ook aan haar litteken zat te likken. Hij gaf aan dat dat geen kwaad kon. Al met al zijn we weer gerustgesteld en kunnen we rustig het weekend in.
7 december 2011
We zijn vandaag met Bibi naar onze eigen dierenarts geweest en de kleefpleister is verwijderd. Het ziet hartstikke goed uit, maar nu heeft ze een ontsteking aan een van van haar teentjes. We moeten het een paar dagen aankijken.
3 december 2011
We zijn inmiddels een paar dagen verder en de rust is terug in de Cattery. Met Bibi gaat het goed, ze gaat uit de werpkist en stapt dan in het reismandje en dan brengen we haar naar de bench in de woonkamer. 's Avonds is het vice versa. Ook krijgt ze iedere dag 3 mg Metacam, een pijnstiller. Gelukkig vind ze het lekker en is het geen probleem om dit langzaam in haar bekje te spuiten.
Haar voetje wordt langzaamaan wat minder dik. We hopen dat ze weer gauw een vachtje krijgt op deze grote kale plek. Ze is zelf ook heel rustig, ze heeft door dat ze voorlopig niet veel kan en mag doen. En dat voor een speels, ondernemend en zeer ondeugend poesje.
29 november 2011
Joepie, we kunnen Bibi weer ophalen bij Dierenkliniek De Tweede Lijn in Wilhelminaoord, om half 4.
Het was even wachten er kwam een spoedje tussendoor. Maar tja, haast hebben we niet, we wachten wel. Na een tijdje kwam de dierenarts ons halen en liet ons een foto van Bibi's pootje zien. Je kunt hier goed op zien dat het een plaatje is met 5 kleine schroefjes (de schroefjes zo groot als horloge schroefjes). Haar voetje is behoorlijk dik, maar ze mag er weer van alles mee doen. Zoals lekker graven in de kattebak, dat kon ze de afgelopen dagen niet. De dierenarts zei ook dat ze dat moest doen, ze moet haar pootje weer leren gebruiken.
Operatie:
De linker voorpoot was 1 cm boven de pols gebroken. Zowel de ellepijp als spaakbeen waren kapot. Nadat de botdelen op hun plaats gebracht zijn is de breuk gestabiliseerd met een staalplaatje en 5 schroefjes op het spaakbeen. Dit ijzerwerk kan, in principe, levenslang blijven zitten. De hechtingen zitten inwendig en lossen vanzelf op.
De Nabehandeling:
De komende 3 weken moet ze opgesloten blijven in een ruimere bench. Daarna mag ze geleidelijk aan meer bewegingsruimte krijgen. Dit zal heel moeilijk voor haar zijn, we zien nu al dat ze eruit wil. Maar het is voor haar eigen bestwil. Als ze nu al weer gaat springen dan kan het plaatje of de schroefjes breken, het bot moet eerst weer aansterken zodat dit weer de sterkste schakel wordt. Over een dag of 10 moet de operatiewond worden gecontroleerd door onze eigen dierenarts.
Medicijn:
Ze krijgt iedere dag Metacam. Aangezien Bibi 2,6 kg is krijgt ze 3 ml, tot het op is nemen we aan.
28 november 2011
9:00 Vannacht heerlijk geslapen, Bibi in haar werpkist boven bij ons op de slaapkamer. Bessy & Boris hebben we in de huiskamer gelaten, deur dicht. Anders hoor je ze nog ravotten en af en toe rennen door het hele huis. Hadden we nu gelukkig geen last van. En ook Bibi heeft heerlijk geslapen.
Net een afspraak gemaakt met de dierenarts, daar moeten we om 11 uur zijn. Het is dus nog even wachten en dan weten we wat er verder gaat gebeuren met onze kleine Bibi.
11:00 Bij de dierenarts zijn er weer foto's gemaakt en het blijkt dat de breuk niet recht is gezet. Er is nu besloten dat we vanmiddag met Bibi naar De Tweede Lijn in Wilhelminaoord gaan. Haar pootje moet geopereerd worden (wsl krijgt ze een pin). Daar gaan we samen bekijken wat het beste is voor onze Bibi. Gelukkig konden we vandaag terecht. We moeten er om ongeveer 2 uur zijn.
15:30 We zijn net teruggekomen uit Wilhelminaoord. We waren er ruim op tijd, dus heel even wachten. De dierenarts stelde ons op ons gemak en pakte ook direct het mandje van/met Bibi. De foto's bekeken en het bleek dat de elleboogpijp en het spaakbeen net boven het enkelgewricht finaal zijn afgebroken (ook was er veel rotatie/draaiing). Dit is een complexe breuk, maar met een T-plaatje erin zit alles weer op de goede plek. Bibi kon direct achterblijven waarna ze vanmiddag wordt geopereerd. Ze krijgt een plaatje bevestigd aan de grootste van de 2 botten. Het andere bot komt daardoor automatisch op de juiste plek te staan. Na de operatie worden we gebeld over het wel en wee van onze Bibi. Ze blijft ook een nachtje over en morgen kunnen we haar weer ophalen. Wel zo fijn, aangezien we geen goede ervaring hebben met het direct mee naar huis nemen als mevrouw nog (half) in narcose is. Een poes die uit narcose komt vertoond een grote mate aan disorrientatie en als je haar dan ook nog eens een kapje omdoet ziet een poes ook nog eens minder. Veel stress en een poes in paniek dus.
De chirurg zal de spalk er af halen en de het plaatje plaatsen. Er komt alleen een tijdelijk verbandje om haar pootje die er na twee dagen al af kan en dan gaat het revalideren beginnen (zonder kapje!). Ze mag af en toe lopen door het huis, maar dan mogen de andere 2 niet in de buurt zijn. En natuurlijk mag ze nergens opspringen of klimmen. Al met al zullen we er zo'n 6 weken mee zoet zijn.
17:30 De chirurg belde. Bibi is aan het bijkomen. Alles is goed gegaan. Het plaatje is geplaatst en met 5 schroefjes bevestigd. Het voorpootje is nu weer keurig geplaatst en met een week of 6 is ze weer de oude. Dit plaatje kan heel het poezenleven blijven zitten, 8 a 10% van de poezen waar een dergelijk plaatje wordt geplaatst komt na verloop van tijd terug op de operatietafel om het plaatje te verwijderen. Soms irriteert het onderhuids (er lopen enkele pezen langs) of ontstaat er een ontsteking. Bibi ligt nu te slapen en komt langzaam bij uit narcose. Ter observatie blijft ze nog een nachtje over. Morgenochtend kunnen we bellen voor een afspraak en afrekenen (rinkeldekinkel).
27 november 2011
Tot een uurtje of elf vanochtend heerlijk geslapen met z'n allen. Bibi sliep bij ons in de slaapkamer in de werpkist (is ie toch nog ergens goed voor). Maar tja, wat nu verder te doen. Bibi de hele dag alleen boven laten liggen is ook niet prettig. Ze vindt het altijd heerlijk om bij ons te zijn, dus op het wereld wijde web gezocht naar een bench voor in de huiskamer. Het was al snel raak, even bellen en we konden de Bench ophalen. Het is een hele mooie, die is eerst goed schoongemaakt. Goed inrichten met alles der op en der an. Dan halen we Bibi op, als ze wakker is en kan ze gezellig bij ons zijn. En vanavond gaat ze dan weer met ons mee naar boven en kan ze weer lekker uitrusten in de werpkist. Maandag moeten we naar onze eigen dierenarts. Waarschijnlijk moet ze worden geopereerd. Tijdens de operatie wordt er een pin ingezet zodat alles weer keurig netjes in orde komt.
26 november 2011
Wat een perikelen, wat een perikelen. Zijn baasje en vrouwtje fijn een weekendje weg, moet ik mijn linker voorpootje breken. Onze oppas had niets in de gaten tot hij ons snoepjes wilde geven en ik hinkend aan kwam lopen. Toen heeft ie voor de zekerheid baasje en vrouwtje gebeld. Er was afgesproken dat over een paar uur een nichtje zou komen kijken. En dan ben je heel blij met het wereld wijde web. Via Skype heeft ze mij laten zien aan baasje en vrouwtje. Die zagen direct dat m'n pootje niet goed stond. En tja, dan is het van ver weg alles regelen. Hoe mij (Bibi) naar de dierenarts te krijgen, oppas gebeld, die kon niet. Dus heeft het nichtje haar vader en moeder gebeld. Die waren gelukkig op de terugweg naar huis. Intussen hebben baasje en vrouwtje de dienstdoende dierenarts gebeld en uitgelegd dat wsl mijn linker voorpootje is gebroken.
En tja, dan komen er een paar spannende uren aan. Ik moet me laten betasten en beknijpen aan mijn zere pootje. Nou, dat was niet prettig. Het begon ermee dat ik een spuitje kreeg om te gaan slapen. Dit zodat ik niet zou bewegen voor de röntgenfoto. Daaruit bleek inderdaad dat mijn pootje gebroken is, echter op 2 plaatsen. De dierenarts heeft zo goed als mogelijk mijn pootje gespalkt. Gelukkig is er veel gebeld met baasje en vrouwtje. Die vonden het toch niet prettig en hebben de spullen bij elkaar geraapt en hup de auto in. Nou, ik was maar wat blij dat ze weer thuis waren toen ik langzaamaan aan het bijkomen was van de verdoving.
Maar das nog niet alles, dan heb je in een keer zo'n irritant kapje om je nek. Brrrrr, dat vind ik maar niets. Dus om een uurtje of kwart voor 5 's ochtends, was ik goed bij gekomen uit de narcose. En ja, van schrik heb ik het hele verband eraf gekregen. Hoe dat is me nog een raadsel. Baasje hield me gelukkig goed vast, alhoewel ik baasje en vrouwtje wel behoorlijk gekrabt heb. Maar dat nemen ze wel voor lief, ik doe het toch ook niet expres. Ook hebben ze het kapje verwijderd, daar ben ik harstikke blij mee. Nu kan ik tenminste weer alles rustig bekijken en een beetje voorzichtig lopen ook met m'n gewonde pootje.
Dus de dierenarts weer gebeld, die gaf aan dat we toch weer naar hem toe moesten. Hij had alle spullen die hij nodig heeft in de kliniek. Nou ja, je kunt je voorstellen dat ik niet meer in het mandje wilde. Ik had heel veel last van mijn pootje en moest nog bijkomen van alles wat er met me gebeurd was. Maar de dierenarts was heel lief, baasje en vrouwtje moesten me goed vasthouden. Want weer moest mijn pootje opnieuw en goed gespalkt worden. Maar het is weer gelukt.
Thuis gekomen hebben baasje en vrouwtje de werpkist weer in elkaar gezet, zodat ik daar heerlijk van alles bij kan komen. En wij allemaal kunnen genieten van onze verdiende nachtrust.
5 november 2011
Bibi is voor het eerste krols geworden. We merkten wel dat ze wat meer aanhalig was dan anders, ze miauwde meer. We kregen bezoek en ineens ging ze met haar kontje omhoog, staart opzij. En toen wisten we het zeker. Het mocht ook wel ze is inmiddels 1 jaar en bijna 2 maanden jong.
10 augustus 2011
Het is inmiddels ongeveer 4 weken geleden sinds Bessy de poezenpil niet meer slikt. Ze is weer krols geweest en dat hebben we geweten. De gordijnen zijn al weer in de wasmachine gegaan want mevrouw sproeit goed van zich af. Maar tja, dat moet je er voor over hebben. We willen nog graag een nestje met haar en ook van onze lieve kleine Bibi, maar die willen we in 2012 laten dekken.
We gaan weer op zoek naar een geschikte dekkater, we hebben er al een op het oog. De kennismaking gaat ook eerdaags plaatsvinden en dan zien we wel weer verder.
Voor de rest genieten we van onze schitterende Abessijnen. We zijn ook blij dat we de tijd hebben genomen om Bessy te laten wennen aan haar kinderen. Want tja, in de dierenwereld is het normaal dat ze na ongeveer 16 weken verdwijnen en hun eigen plek zoeken of krijgen.
Er is bijna een jaar voorbij gegaan en ze gaan stukken beter met elkaar om. Moeders heeft nog wel af en toe de drang om ze heerlijk te wassen, Boris & Bibi laten dat over het algemeen gelaten over zich heen gaan. Boris neemt tegenwoordig ook zelf het heft in de bek en gaat z’n moeder dan ook wassen. In het begin moest Bessy daar niets van hebben. Maar nu weten die twee wat ze aan elkaar hebben en weten ze hun plaats. Bibi kijkt meestal rustig toe en neemt af en toe deel aan het spektakel.
Het is heerlijk zoals ze alledrie door het huis rennen. Ook Bessy doet de laatste mee en we genieten daar enorm van.
Ze zij alledrie enorme knuffels en ze komen alledrie op hun eigen tijd bij je om zich heerlijk te knuffelen en aaien. Heerlijk is dat.
10 juli 2011
Dankzij het mooie weer kunnen ze al een paar dagen heerlijk naar buiten. Wat Bessy betreft vinden we het wel spannend, want ze moet weer krols worden. Maar we weten dat madammeke af en toe de tuin verlaat en een tijdje weg blijft. Het fijne en mooie is dat ze altijd weer terug komt en dan gezellig bij je in de tuin blijft. De 2 kleintjes (nou ja, kleintjes) die zien we na een aantal uren vanzelf weer terug. Een plek waar we Bibi tegenwoordig vinden is boven op het dak, als je haar roept laat ze zich meestal wel zien door haar koppie over de rand te steken. Er zijn 2 manieren waarop ze op het dak kan komen, eentje is in de boom klimmen en dan via een sterke tak springt ze op het dak. De 2de manier is op de schutting klimmen en dan vanaf de schutting springt ze op het dak. Hier blijft ze uren liggen, rondlopen etc etc. Zo kan ze alles overzien of gewoon lekker rustig genieten van het mooie weer. En Boris die struint alle tuinen door en zien we ook pas na een paar uur terug. Deze middag kwam hij thuis met een spitsmuis, dood weliswaar. Hij heeft denken we ergens anders fijn met het muisje gespeeld waardoor het hartje het waarschijnlijk heeft opgegeven. Het is de natuur dus mogen we hem niet straffen. We vinden het wel fijn als ie thuis komt met een ander beest(je), het is tenslotte dankbaarheid wat ie toont.
’s Avonds liep baasje even buiten en hoorde in een keer een hond blaffen. Blijkbaar zat Boris daar in de tuin en werd ie weggejaagd door de hond. Baasje lachte hier hartelijk om, Boris wist namelijk niet hoe snel hij over de schutting moest komen om vervolgens in z’n eigen tuin bij te komen.
Een fimpje je hiervan is te zien op youtube...
Boris met zijn spitsmuis
27 juni 2011
’s Ochtends hoorden we in een keer een soort gegrom en geblaas. We wisten niet hoe snel we beneden moesten komen, we dachten dat het het geluid van onze Bibi was. Vrouwtje is een tijdje in de tuin gaan zitten om 7 uur ’s ochtends en ineens hoorde ze wat kraken achter zich. En ja, hoor daar kwam Bibi heel voorzichtig aangeslopen. Vrouwtje kon haar rustig oppakken, knuffelen en naar binnen brengen. Ook baasje was inmiddels beneden en we waren heel erg blij. Ja, want dit is de 1ste keer dat een van onze 3 B’s buiten is gebleven. Maar ook dat is weer goed afgelopen en zijn we wat minder bang voor een volgende keer.
Hier slaapt onze Bibi samen met Bessy, even bijkomen van de nacht!!!
26 juni 2011
“Joepie, we mochten weer naar buiten. We hebben er van genoten, heerlijk de tuin van onszelf en van de buren onveilig gemaakt. Ons dagelijkse begin met een lekker stukje ham is er ook weer, mjammie. En ook weer het gezellig met z’n allen slapen op bed samen met baasje en vrouwtje. We zijn niet bij ze weg te slaan. Heerlijk, dat geknuffel van iedereen. Alleen, op het laatst met naar binnen gaan, kwam Bibi niet opdagen. Baasje en vrouwtje zijn wel 3 of 4 keer de buurt doorgelopen op zoek naar haar. Maar niets heeft geholpen, dus hupsakee, met ons vieren naar binnen en dan lekker slapen. Nou ja, goed geslapen hebben we niet. Waar blijft die kleine meid toch van me, grrrrr.”
Ik heb een half uur zitten genieten van Boris en zijn eksters. Hij zat in een boom en 4 eksters zaten hem te pesten. Dus je kunt wel na gaan wat een kabaal het was. Ze probeerden hem van de ene tak naar de andere te laten gaan en meneer Boris deed gezellig mee. Heel leuk om te zien om hoe onze Boris zich van de ene tak naar de andere tak liet gaan om maar 1 van de eksters te pakken te krijgen.
25 juni 2011
Wat is het heerlijk om onze 3 B’s in goede gezondheid na 4 weken weg weer terug te zien. Ze zijn goed verzorgd door Pa en hij heeft een goede band met ze op kunnen bouwen. En het mooiste van alles is dat de band tussen Bessy, Boris & Bibi ook beter is geworden. We stonden er versteld van, ze zijn inniger geworden met elkaar. Niet zo gek, want normaal gesproken is er vanaf ’s middags wel iemand thuis. Nu waren ze voor het eerst bijna 20 uur per dag alleen met elkaar en moesten het met z’n 3’n zien te redden.
8 mei 2011
Ze zijn het hele weekend weer lekker buiten geweest, ’s middags voor ons met een hapje en drankje erbij. Het hapje bestond vandaag uit aardbeien en meloen. Boris was er niet weg te slaan. Hij deed heel veel moeite om een stukje te pakken te krijgen. Uiteindelijk hebben we hem maar een stukje gegeven en was het zo op. Meneer heeft heerlijk zitten genieten van een stukkie meloen. Kijk ook naar het filmpje!!
21 april 2011
“Boris: Nou, wat ik nu weer heb meegemaakt. Ik ben in contact gekomen met een hond. Wat een groot en vies beest was dat. Ik wist niet hoe snel ik thuis moest komen. Vrouwtje zag in een keer drie katten met dikke staarten en hoge ruggen. Die vroeg zich af wat er gebeurd was. Ze heeft me eerst rustig naar binnen laten gaan en na een paar minuten veel geknuffeld en bevoeld. Toen rook ze het al ik ruik naar hond, ook had ik losse plukken haar. Ze was bezorgd, maar alles is goed hoor. Ik ben gewoon heel er geschrokken van die hond, ben ik weer een ervaring rijker.
En die boom is een uitdaging voor mij, ik kom er wel in maar niet meer uit. Dit keer dankzij vrouwtje is het gelukt. Ach, even bijkomen en dan probeer ik het straks gewoon nog een keer.”
19 april 2011
“Yeeeaaahhh, we mochten weer naar buiten van vrouwtje. Hupsakidee, over de schutting ermee. Vrouwtje roept af en toe onze namen (Booorrriiiis, Biiiibiiii). We vinden dat wel prettig want dan weten we dat ze er ook nog is. Ik (Boris) ga meestal als eerste over de schutting mijn zusje (Bibi) volgt ietsiepietsie later. Zo struinen we de hele buurt door.
Ik (Bibi) was heerlijk achter kleine beestje aan en ineens was het plons. Lag ik in de vijver van de buren, jakkie bah, wat een bende. M’n hele vacht was kleddernat, maar ach, op naar huis. Het lukte me om op de schutting te klimmen, maar toen zag ik vogeltjes in de boom. En tja, ik kon het niet laten daar achter aan te gaan. Hoe nat ik ook was. Er in klimmen gaat prima, maar eruit komen is een probleem. Maar met hulp van baasje en vrouwtje gaat dat prima. Ik was al aardig richting de schutting, dus dat ging goed. Maar er waren geen dikke takken meer waar ik op kon klimmen, de takken bogen door en toen wist ik niet meer hoe ik verder naar beneden moest komen. Maar mijn lieve baasje heeft de trap opgehaald en zo heeft ie me de eerste keer uit de boom gehaald.” Thuis eerst maar eens even wassen, filmpje zien ? Kijk dan gauw op ons eigen tv-kanaal : Bibi’s wassen na plons”
’s Avonds moesten we naar de dierenarts, we kregen een vlooienprik. Alleen Boris was foetsie, en tja we hadden nog een kwartier, dus baasje en vrouwtje waren driftig op zoek naar mijn groter broer. En ja hoor, ze zagen hem bij de buren in de tuin. Alleen meneer wilde niet komen. Dus is baasje maar naar en in de tuin gelopen om hem te pakken te krijgen. Maar denk je dat hij zich laat pakken. Tot hij geritsel hoorde van snoepjes in een zakje, toen keek hij op en zag dat het baasje was.
Boris werd door baasje over de schutting aan vrouwtje gegeven. Hup de reismanden in want we moesten weg. Snel, snel, snel, we waren er geen van allen echt blij mee.
Maar het is gelukt, we waren direct aan de beurt. Veel gegrom en geblaas. Wij (Boris & Bibi) mochten als eerste de prik krijgen, het viel best mee. Mama kwam na ons, nou die was niet happy, maar ook bij haar is het weer gelukt. Nu kunnen we fijn buiten zijn en krijgen we geen vlooien, wel zo prettig.
17 april 2011
Ze zijn met z’n allen weer buiten geweest. Ze mogen nu over de schutting en dat laten ze zich niet meer ontnemen. Van Bessy weten we dat ze in de buurt blijft, maar nu is het afwachten met Boris & Bibi. Boris kwam op een gegeven ogenblik nat thuis, we denken dat een van de buren water over hem heeft heen gegooid. We hebben ook gezegd dat als je niet wilt dat een van onze poezen of kater bij jullie in de tuin komt, dan gooi je maar water over ze heen. Ze weten dan snel genoeg dat ze niet gewenst zijn. Nou, dat doen ze dan ook. En dat hebben we liever dan dat de buren of andere mensen hun iets ergs aan doen. Gelukkig vinden de meeste buren onze poezen schatjes en zijn ze van harte welkom. We gingen af en toe nog wel even de buurt door (deden we bij Bessy ook) om te laten weten dat we in de buurt zijn en om te kijken of we ze zien. Want tja, alle begin is moeilijk ook voor baasje & vrouwtje.
5 april 2011
Onze lieve Boris is weer helemaal het manneke. Vandaag moet ie de schade inhalen van gisteren. Het begon gisteravond al, hij werd rebels. Inmiddels zijn er al een aantal dingen op de grond beland oa een boot. We wachten nog even af hoe het zich vandaag en morgen gaat ontwikkelen en dan gaan we de schade maar eens bekijken. Maar het is fijn om te weten dat hij er geen last van heeft. De castratie is goed gelukt en hij kwam al weer buurten voor een heerlijke knuffelpartij.
Hij mag 3 tot 5 dagen niet naar buiten ivm ontstekingen, maar dat geeft niets. Als het in het weekend lekker weer is mag en kan hij met gerust weer naar buiten. Tot die tijd blijven ze met z’n allen gezellig binnen.
Hier ligt Boris bij te komen van het bezoek aan de dierenarts, lekker in de zon.
4 april 2011
Zo, ons manneke is bij de dierenarts. In de auto werd ie toch wel zenuwachtig, hij miauwde wat harder en tja hij was alleen. Tot nu toe ging hij altijd met zijn zus of moeder weg. Bij de dierenarts werden we allebei goed opgevangen, Boris mocht direct mee, maar vrouwtje en baasje willen foto’s op de site plaatsen van zijn castratie. De dierenarts deed daar absoluut niet moeilijk over, maar zat er mee dat ze haar eigen toestel niet had meegenomen. Afgesproken dat Boris iets later geholpen zou worden, ze haalt haar eigen toestel op. En Boris wordt de kater van de maand met foto’s en al van zijn castratie wel te verstaan voor hun eigen website. En natuurlijk voor onze site, dus blijf het volgen deze week.
Boris werd eerst gewogen, onze kanjer weegt 3 kilo. Vervolgens is er naar zijn hart geluisterd, dit was ook goed. Daarna kreeg hij een kalmeringsspuitje, hij liep wat zenuwachtig rond in de kamer van de dierenarts. Hij blijft hartstikke lief voor ons hoor, maar het spuitje vond ie toch niet zo prettig en draaide nog wel zijn koppie richting de spuit. Na afscheid te hebben genomen van onze grote Boris ben ik naar de auto gelopen en heb baasje opgebeld en doorgegeven dat Boris nu in zijn kooitje ligt bij de dierenarts en we hem vanmiddag om drie uur mogen ophalen.
Joepie, Boris is weer thuis. Hij lag heerlijk bij te komen in zijn kooitje op een warmtematje. Hij blies wel toen hij me zag, maar dat deed ie ook naar de dierenarts toe. Hij blaast alleen om aan te geven dat ie het niet leuk vindt. En we zijn op de foto gegaan voor de kat van de maand. Zowel baasje als vrouwtje hebben nog gebeld naar de dierenarts, alles was en ging goed.
Hoe zo’n castratie in het werk gaat lees je op onze pagina Castratie kat. Er is ook een fotoverslag van Boris z’n castratie : Beeldverslag. Onze Bibi was ook super, maar bij het zien van de iets grotere naald dan normaal vroeg vrouwtje of de assistent haar vast wilde houden. Maar ook dat is weer gefikst, Boris & Bibi zijn nu ook gechipt.
Na alle medische toestanden eindelijk weer thuis : Thuiskomst van Boris na castratie.
3 april 2011
Gisteren zijn we met z’n allen weer heerlijk buiten geweest, de kleintjes bijna de hele dag. We zijn in de tuin bezig geweest en op een gegeven ogenblik moesten we naar voren en de 2 kleintjes mogen van ons de tuin nog niet verlaten, dus die hebben we even naar binnen gedaan. Maar later mochten ze weer buiten spelen. En wat nu zo fijn is van een hele dag buiten voor zowel hun als voor ons. We slapen die nacht heerlijk, we hebben totaal geen last van ze gehad. Normaal gesproken komt Bibi meestal aanzetten in het midden van de nacht met een balletje, die we dan weg moeten gooien en Boris moet en zal bij je onder het dekbed kruipen. Niks geen last van gehad deze nacht, heeeeerlijk is dat.
En ’s avonds toen we binnen waren heeft Bibi ons verrast door het eten van brokjes. Ze was tot nu toe de enige die ze nog niet at, maar dat doet ze nu dus ook. We keken daar echt van op, want tot nu toe snuffelde ze er wel aan maar liep dan weer weg.
En ja, vanavond beginnen we met de voorbereidingen voor morgen. Onze lieve Boris wordt geholpen, dus mag er vanaf zes uur vanavond niet meer gegeten worden. En worden zowel Boris als Bibi gechipt. Een spannende dag voor ons allemaal. En we zullen wel een beetje lachen als Boris weer thuis, die zal dan nog wel een beetje duf zijn van de narcose.
18 maart 2011
“Oh oh, vrouwtje heeft net gebeld met de dierenarts en volgens mij ging het voornamelijk over mij (Boris). Ik geloof dat de kogel door de kerk is, ik word over een paar weken een gecastreerde kater. Om precies te zijn op 4 april 2011 moet ik om kwart over 8 ’s ochtends bij de dierenarts zijn. Ik mag vanaf 18:00 uur ’s avonds niet meer eten, drinken mag ik wel. Een beetje leedvermaak van mijn kant, mama (Bessy) en Bibi krijgen dan ook geen eten meer. Er staan nl altijd brokjes voor ons klaar en die lust ik ook, die gaan de dus kast in. Ook word ik tegelijkertijd gechipt, maar daar merk ik niets van want dan ben ik onder narcose. Ik word ’s middag om een uur of 3 weer opgehaald door vrouwtje, baasje en Bibi. Mijn mooie, lieve, kleine zusje gaat mee omdat zij ook gechipt wordt. Ik hoop voor haar dat het geen pijn doet, maar ach, dat is alles wat zij hoeft mee te maken. Bij mij worden mijn ballen verwijderd, ik weet dat het beter is voor ons allemaal, maar toch......”
12 maart 2011
Boris heeft nog tot eind maart/begin april voordat hij een gecastreerde kater wordt. Vrouwtje heeft er wel moeite mee, maar tja, voor onze gezinssamenstelling is het wel het beste. Boris begint langzaam door te krijgen dat hij een manneke is en het behoort niet zo te zijn dat hij ons lieve Bibi te grazen neemt (bezwangerd).
Vandaag zijn ze weer buiten geweest, je merkt aan de 3 B’s dat ze het heerlijk vinden. Boris & Bibi vinden vooral de border fijn, hier kunnen ze door alle planten en wat er allemaal groeit, rondrennen en springen. Over een tijd wordt het nog leuker voor ze, want dan kunnen ze zich verstoppen tussen al die bloeiende planten. En vooral vogels vinden ze prachtig, zodra er eentje is gespot doen ze alle moeite om die te pakken te krijgen. Maar tja, in hun onwetendheid maken ze veel te veel lawaai en de vogels zijn met andere dingen bezig. Dus die vliegen na een paar minuten weer weg.
Meneer Boris had geen zin om naar binnen te gaan, dus plaste hij maar in de tuin. Vonden we wel grappig om te zien, hij groef een kuiltje en daar zat hij dan te plassen en de rest van de tuin en Bibi goed in de gaten te houden.
Bessy heeft de hele tuin weer besnuffeld en het duurde niet lang of ze zat in de tuin van de buren. Ze springt nog steeds lenig op de schutting en dan via het schuurtje aan de andere kant op de containers en floep daar springt ze op de grond. De buren waren niet thuis, dus kon ze rustig alles bekijken en besnuffelen. Als de buren thuis zijn heeft ze geen rust want dan zitten de buurkinderen achter haar aan of proberen haar aandacht te trekken.
Voor een flimpje(s) kun je terecht op You Tube (rose mallow). Op onze Welkom-site kun je op het icoontje klikken en dan kom je automatisch terecht op ons You Tube kanaal.
20 februari 2011
Boris en Bibi zijn nu een volwassen poes en kat. We hebben vandaag weer op de weegschaal gestaan met ze, Boris is 2,9 kilo en Bibi is 2,2 kilo. Bessy, de Moederpoes, weegt inmiddels 3,2 kilo.
Na 16 weken begint de moederpoes de jongeren af te stoten, niet dat ze ze meer lief vind hoor. De moederpoes vind dat ze maar op eigen benen moeten staan en zo langzamerhand zijn het indringers in haar eigen territorium. Bessy wil nu niets meer van ze hebben, al vindt ze het nog wel fijn om ze af en toe heerlijk schoon te maken. Vooral Boris vindt dit nog steeds heel fijn, hij gaat dan ook languit liggen meestal helpt Bibi dan ook gezellig mee. Wat dat betreft wordt ons manneke wel verwend door de beide dames.
Als Bessy ergens rustig wil liggen dan moeten de 2 kinderen niet bij haar in de buurt komen. Ze heeft het nu al af en toe aardig te verduren als haar zoon wil spelen met haar. Boris springt dan boven op haar en dan moet zij maar zien dat ze zich kan omdraaien en terug kan vechten. Op dit moment helpt het nog als ze behoorlijk gaat blazen dan sprint ie zo weer snel weg.
